عاشورا و درس زندگی

عکس العمل حضرت امام حسین (ع) به نامه های کوفیان و ماموریت مسلم بن عقیل ده روز از ماه رمضان و یک ماه و هفت روز از توقف امام حسین (ع) درمکه گذشته بود که نخستین نامه ی دعوت شیعیان ازکوفه رسید، و پس از آن نامه های پی درپی به مکه فرستاده شد تااینکه به فاصله چند روزی نامه های فراوانی از مردم کوفه به دست آن حضرت رسید .امام پیش از دریافت نامه های دعوت درباره ی رفتن به کوفه تصمیمی نگرفته بود ، ولی اکنون که درخواست های موکد و مکرراز مردم عراق درمورد تشکیل حکومت رسیده لازم است اوضاع سیاسی و نیروهای کوفه را به طور دقیق ارزیابی نماید تا درصورت مساعد بودن موقعیت ، اقدام به تشکیل حکومت فرماید . از این رو به طور محرمانه نماینده ای می فرستد تا وضع کوفه را بررسی کند و به نماینده خود دستورمی دهد که اگراوضاع کوفه مساعد است به من گزارش بده و اگر مساعد نیست بلافاصله مراجعت کن . مسلم ابن عقیل (ع) درپانزدهم ماه رمضان ازمکه خارج شده و درپنجم شوال واردکوفه می شود. امام حسین (ع) جواب نامه های اشخاص رایک به یک ننوشت بلکه یک نامه عمومی برای برای عموم شیعیان خود نوشت ، تا این نامه جواب برای همه باشد همچنین درنامه نام شخص معینی برده نشود ، که مبادا نامه به دست عمال حکومت بیفتد و باعث زحمت آن شخص شود و یا آن کسی که نامه باسم او است بردیگران افتخارکند و فزونی جوید .امام دراین نامه به مردمی که آن حضرت را دعوت کرده بودند نوشت : " مسلم بن عقیل پسرعم و مورد اطمینان من است ، اورابه نمایندگی خود به کوفه فرستادم ، اگرمسلم به من بنویسد که خردمندان شما همه براین عقیده هستند ، من برای زعامت شما به کوفه بیایم آنگاه به کوفه خواهم آمد " امام حسین (ع) این عمل خردمندانه را انجام می دهد که مبادا نامه هایی که مردم کوفه نوشته اند از روی احساسات و غلبه افکار افراطی باشد، که اگرچنین باشد پذیرفتن دعوت آنان کارعاقلانه نخواهد بود ، ولی اگرعموم خردمندان و اکثریت مردم خواهان زعامت امام باشند ، دراین صورت چون قدرت جدیدی برای تشکیل حکومت بوجود آمده است ، تکلیف جدیدی برای آن حضرت به وجود خواهد امد . زیرا همان طوری که اگرقدرت نباشد تکلیف ساقط ، اگر قدرت باشد تکلیف است . امام حسین (ع ) برنامه مسلم بن عقیل را براساس سه مطلب تنظیم می کند : 1 – تقوا ، نماینده امام نباید دراین ماموریت یک قدم از مرز تقوا و فضیلت منحرف شود ، زیرا او نماینده شخصی است که خود مظهر تقوا و فضیلت است . 2 – کتمان برنامه ، حضرت مسلم باید ماموریت خود را کاملا محرمانه انجام دهد که مبادا بین او و قوای دولتی درگیری صورت پذیرد و مانع انجام وظیفه او شود. 3 – لطف و ملایمت ، نماینده امام باید بامردم بالطف و ملایمت رفتار کند و نگوید : من نماینده امام حسین (ع) هستم و باید برمردم ریاست کنم و جلال وجبروت خود را به رخ مردم بکشم . بدین گونه می بینیم امام ماموریت حضرت مسلم رابراساس سه مطلب انسانی و عقل پسند تنظیم فرموده است : " امره بالتقوا و کتمان امره و اللطف " بنابراین ماموریت حضرت مسلم یک ماموریت اکتشافی محرمانه برای ارزیابی اوضاع سیاسی و نیروی نظامی امام ودرصورت امکان زمینه سازی برای حکومت اسلامی است . نماینده امام ماموریت سنگینی دارد زیراباید این کارها را با تیز بینی و دقت کامل انجام دهد : 1 – یک خانه که مورد اطمینان باشد انتخاب کند و درآن خانه انجام ماموریت خودرا بطورمحرمانه شروع نماید . 2 – یک شبکه ارتباطی از افراد با ایمان و مورد اعتماد خود ایجادکند که به وسیله این شبکه با مردم دیگر درارتباط باشد و بدین وسیله از اوضاع داخلی کوفه اطلاع دقیق حاصل کند . 3 – با تیز هوشی مخصوصی مطالعه خود را در اوضاع و احوال و افکار مردم شروع کند . 4 – اسامی اشخاص را به خاطر بسپارد و افراد مختلف را بشناسد و به روحیات آنان پی ببرد . 5 – از میزان قدرت حاکم کوفه و شخصیت اجتماعی و اسلوب کار و سختگیری یا ملایمت او به طور دقیق مطلع شود. 6 – با مشورت بزرگان کوفه مبالغی برای تهیه اسلحه و تجهیزاتی دیگربه طورآزاد و با اختیارمردم به عنوان احتیاط درنظربگیرد . بدیهی است از این پول ، حضرت مسلم یک دینار برای مخارج شخصی خودش اختصاص نمی دهد و هزینه زندگی خود را برکسی تحمیل نمی کند . مسلم بن عقیل با همه ی مشکلاتی که درکارش بود ماموریت سنگین خود را با رعایت تقوا و ملایمت بخوبی انجام داد ، او پس از آنکه در مدت قریب به چهل روز اقامت خود درکوفه اطمینان حاصل کرد که کوفه از هرجهت استعداد پذیرش امام حسین (ع)رادارد ، نتیجه مطالعات خود را ضمن نامه ای محرمانه بدین گونه به امام گزارش داد : "نیروی داوطلب برای تشکیل حکومت به حد کافی و جود دارد . و شهرکوفه از هر جهت آماده پذیرش شما است ، بنابراین زودترعازم کوفه شوید و دیگر در مکه توقف نفرمائید " منابع : تاریخ طبرى نفس المهموم شیخ عباس قمى (رحمت الله علیه) ارشاد شیخ مفید (رحمت الله علیه) قیام امام حسین (ع) سید جعفر شهیدی

/ 0 نظر / 23 بازدید