چکیده کتاب والدن 2 آرمانشهر اسکینر

فریزیر برای توصیف ساختمان‌ها و کارکرد آنها اینگونه شرح داد :

" ما اول از ساختمان‌های قدیمی مزرعه برای بخش‌های مسکونی استفاده می‌کردیم تا اینکه توانستیم واحد اصلی را بسازیم، اجتماع ما اکنون نزدیک به هزار عضو دارد اگر قرار نبود در این ساختمان‌ها زندگی کنیم، می‌بایست چیزی حدود دویست و پنجاه خانه مسکونی و یکصد اداره، مغازه، فروشگاه و انبار کالا را اشغال می‌کردیم، با این کار ضمن سادگی از لحاظ وقت و پول نیز خیلی صرفه‌جویی شده است، یکی از امتیازهای مسکن تعاونی این است که ما می‌توانیم با آب و هوا مقابله کنیم مثلاً در زمان بارندگی ما سرپوش داریم،"

 در مقابل سؤال معماران شما چه کسانی بودند؟ پاسخ این بود که :

«با وجود اینکه در اینجا ارشدیت مطرح نیست. آنها جزء اولین‌های ما بودند، در این شهر هنرمندان همه گمنام بودند.»

افراد در اینجا شاد بودند آنها خوشایند و خوش‌منش، در عین حال کاملاً صریح بودند، سرزنده ولی نه گزافه‌گوی، با عاطفه ولی نه لجام گسیخته، در اینجا افراد تشویق می‌شوند تا هر عادت یا رسم و رسوم را با دید بهسازی احتمالی بنگرند، داشتن یک نگرش آزمایشی مداوم نسبت به هر چیز و این چیزی است که بدان نیاز داریم، عملاً ما در کارهایمان از آن جو رسمی که به هنگام انجام یک کار توسط همه در یک زمان اجتناب‌ناپذیر است. آزادیم، روزهای ما از یک انعطاف، چرخش و تنوع خوبی پیروی می‌کند، کاملاً خوشایند و سالم است.


برای مشاهده ی متن کامل بر روی ادامه مطلب کلیک کنید

در اینجا هر کس برای انجام کارها امتیاز می‌گیرد، امتیازهای کاری، نوعی پول است اما آنها سکه و اسکناس نیستند فقط در دفتر کل ثبت می‌شوند. ما ارزش امتیاز کاری را متناسب با نیازها تنظیم می‌کنیم. مشاغل ناخوشایند امتیاز بالاتر و مشاغل مطلوب‌تر امتیاز کمتری دارند در دراز مدت وقتی ارزشها متعادل شدند همة کارها به نحو یکسان مطلوب می‌شوند، در والدن 2 ما تبلیغات نداریم . این یک اصل بنیادی است ما به جوانان مان آگاهی می‌دهیم که چقدر فرصت شغلی وجود دارند، بعد می‌گذاریم خودشان تصمیم بگیرند. حسادت فردی در میان ما تقریباً ناشناخته است به یک دلیل ساده ، ما تجربة وسیع و جایگزین‌های جذاب عرضه می‌کنیم در این صورت انتخاب شغل بیشتر براساس تمایلات قلبی است تا کمبود فرصت‌های شغلی، تنها دولت‌ ما شورای برنامه‌یزان است که متشکل از سه زن و سه مرد است و برای ده سال خدمت می‌کنند نه بیشتر.

مدیران شخصیت‌های افتخاری نیستند بلکه متخصصانی هستند که به دقت آموزش دیده‌اند و ارزیابی شده‌اند دانشمندان اجتماع ما از پژوهش به شدت حمایت می‌کنند.

ما در والدن 2 طبقة مرفه، پیری زودرس، ناتوانی شغلی، افراد الکلی، افراد مجرم نداریم، ما افراد بیکار ناشی از برنامه‌ریزی نادرست نداریم . کودکان ما از همان سن خردسالی کار می‌کنند، با ملایمت ولی شادمانه . نوشیدن مشروب در والدن 2 ممنوع نیست،  اما همة ما به محض اینکه نیازهایمان بر طرف شد از آن دست بر می‌داریم «در سراسر جهان، این نیازها هستند که عادت‌ها را موجب شده‌اند.»

چیزی که مد نظر ماست این است که کار انسان نباید نیروی او را تحلیل ببرد و یا شادمانی او را تهدید کند، در این صورت می‌‌توانیم نیروی خود را به سمت هنر، علم، بازی، پرورش مهارت‌ها، تسخیر طبیعت، تسخیر خودمان و نه «بشر دیگر» سوق دهیم.

ما با استفاده از فنون خویشتنداری به دنبال روشی برای شکل‌دهی رفتار انسان هستیم، اگر انسان بتواند در «محبت ورزیدن به دشمنان» و «نیندیشیدن به انتقام‌گیری» موفق شود، دیگر کینة ستمگر را به دل نمی‌گیرد یا به خاطر از دست دادن آزادی یا دارایی خود خشم نمی‌ورزد او آنها را باز نخواهد یافت اما احساس بدبختی هم نخواهد کرد. کل آموزش اخلاق ما در سن شش سالگی تکمیل می‌شود یک اصل ساده مثل نادیده گرفتن وسوسه‌ها ممکن است قبل از چهار سالگی کسب شود. در این سن محیط اجتماعی را نیز کنترل می‌کنیم به همین دلیل است که ما آموزش اخلاق را در سنین پایین شروع می‌کنیم.

ما از انگیزة سلطه بهره نمی‌بریم زیرا همیشه به کل گروه می‌اندیشیم «پیروزی یا غلبه بر طبیعت و نفس خودمان بلی، اما نسبت به دیگران هرگز»

در والدن 2 ما هدف متفاوتی داریم. ما از هر شخصی یک فرد شجاع می‌سازیم، ما با کنترل ناملایمات توانمندی ایجاد می‌کنیم ما این کار را به عمد انجام می‌دهیم تا در مقابل ناملایماتی که خارج از کنترل ما هستند، آمادگی پیدا کنیم.

در اینجا می‌توانیم بگوییم که مدرسه همان خانواده است و بر عکس. در اینجا کودک در هر رشته‌ای که دوست دارد به سرعت پیشرفت می‌کند، ما به کودکانمان فقط فنون یادگیری و تفکر را می‌آموزیم. در والدن دو آموزش و پرورش جزیی از حیات اجتماع است. تشویق کودکان در زمینه‌های هنری و صنعتی جزیی از منشور والدن دو است. ما بافت‌شناسی را در کشتارگاه‌، گیاه‌شناسی را در مزرعه، علم ژنتیک را در لبنیاتی و مرغداری .... تدریس می‌کنیم. ما در اینجا خودمان را آن‌گونه که هستیم می‌پذیریم ما هرگز علاقه‌مان را فراتر از استعدادمان توسعه نمی‌دهیم.

در امر ازدواج در والدن دو در هیچ سنی مشکل اقتصادی مانعی برای ازدواج ایجاد نمی‌کند نوجوانی باید کوتاه و بدون درد و رنج باشد و ما زمینة این کار را فراهم می‌سازیم. تأخیر چیزی را حل نمی‌کند بلکه آن را بدتر می‌کند. پسرها و دخترهای ما همدیگر را خوب می‌شناسند، هیچ ازدواج شتابزده‌ای در بین ما صورت نمی‌گیرد. بی‌بندوباری جنسی در والدن 2 از سایر جوامع کمتر است زیرا، دوستی ساده و سالم بین دو جنس مخالف را تشویق می‌کنیم، «دنیای خارج در مجموع آن را منع می‌کند چیزی که می‌تواند یک دوستی ارضا کننده باشد به یک امر مخفی تبدیل می‌شود.»

زندگی خوب به معنی داشتن فرصت برای به کارگیری استعدادها و توانایی‌هاست و بلاخره زندگی خوب به معنی آرمیدگی و استراحت است. حتم داریم که آرامش بر عمر طولانی نیز تأثیر دارد.

ما در اینجا حکومتی مبتنی بر علم رفتار انسان می‌خواهیم چیزی کمتر از آن نمی‌تواند یک ساختار اجتماعی پایدار به ارمغان آورد. قانون ما این است «هیچ چیز جز حقیقت نگویید.»

شادمانی اولین آرمان ماست اما دومین هدفمان شتابی سریع و هوشمندانه به سوی فردای بهتر است ما زمانی ارضا می‌شویم که آگاهانه‌ترین و پویاترین خردمندی گروهی را در روی کرة زمین شاهد باشیم در اینجا تمام خدمات یا مشارکت‌های شخصی در هم ادغام می‌شوند و یا بی‌نام اعلام می‌شوند، برنامه‌ریزان ما در گمنامی کامل خیلی خوب عمل می‌کنند، جامعه‌ای که برای رفاه همه کار می‌کند نمی‌تواند بروز چهره‌های فردی را تحمل کند اصل رهبری همیشه در بلند مدت شکست خورده است. ما به مهارت و نیرومندی بها می‌دهیم رهبران ما مردانی نیستند که بتوانند بقیه را در نبرد شکست بدهند.

پیشرفت‌های آنان پیروزی بر طبیعت یا غلبه بر خودشان است، اینان دقیقاً با هنرمندان و موسیقی‌دانان، خیاطان، دام‌پروران ما در یک مقام‌اند.

چیزی که ما به افراد جوانمان در والدن دو ارایه می‌کنیم درک نیروهای «معاصر» است که فرهنگ باید با آنها سر و کار داشته باشد، نه اسطوره‌ها، نه قهرمانان، نه تاریخ، نه سرنوشت فقط «اکنون» زمان حال پیش‌روی ماست.

در والدن 2، ما نه فقط می‌توانیم رفتار انسان را کنترل کنیم بلکه باید این کار را بکنیم، اینک اگر توان داشته باشیم وضعیتی را که شخص دوست دارد ایجاد کنیم، یا وضعیتی را که دوست ندارد حذف کنیم می‌توانیم رفتار او را کنترل کنیم، وقتی او به نحوی که ما می‌خواهیم رفتار کند، اساساً شرایطی را ایجاد کرده‌ایم که دوست دارد یا شرایطی را حذف کرده‌ایم که دوست ندارد، در نتیجه احتمال اینکه دوباره به همان نحو رفتار کند بالا می‌رود، و این همان چیزی است که ما می‌خواهیم. به طور فنی این را «تقویت مثبت» می‌نامند ما با بهره‌گیری از اصل تقویت مثبت، یعنی پرهیز دقیق از زور یا تهدید به زور، می‌توانیم حس آزادی شخصی را حفظ کنیم.

دولت والدن 2، از محاسن مردم‌سالاری برخوردار است ولی هیچ یک از ضعف‌های آن را ندارد، ارادة مردم به دقت ملحوظ می‌شود. ما با تحریف مسایل و تیره ساختن آنها با توسل به عواطف، مبارزات انتخاباتی نداریم، هر عضو کانال مستقیم و بی واسطه برای اعتراض به مدیران و حتی برنامه‌ریزان دارد همان‌گونه که خلبان کوچک‌ترین صدای موتور را جدی می‌گیرد، این اعتراض‌ها نیز در این جا جدی تلقی می‌شوند.

در والدن 2، یک فرهنگ ایستا ما را قانع نمی‌کند . اگر قرار است زنده بمانیم باید کار کنیم . سکون موجب گندیدگی می‌شود ، تناقض میان قدرت فنی انسان و خردی که او از آن بهره می‌گیرد سال به سال آشکارا بیشتر می‌شود. «ما به یک علم قدرتمند رفتاری» نیازمندیم.

در آخر، برنامه ی فریزیر اساساً یک حرکت مذهبی و الهام گرفته از عزمی راسخ برای ایجاد بهشت بر روی زمین بود.

«نوری که چشم ما را بزند، حکم تاریکی را دارد. تنها آن روزی به سپیده دم می‌رسد که ما در آن بیداریم. روزهای دیگر نیز هستند که به سپیده دم برسند، خورشید چیزی جز ستاره سفر نیست.»

/ 1 نظر / 417 بازدید
شیرین

واقعا عالی بود [گل][فرشته]